//////

Miesięczne archiwum: Lipiec 2009

PRZEZWYCIĘŻENIE BARIERY

Możliwość, iż dwie cząstki lub więcej połączą się i wykopią sobie studnię energetyczną, two­rząc w ten sposób mały uporządkowany układ. Jednakże aby tego dokonać, powinny one prze­zwyciężyć barierę energetyczną. Jeśli miotanie się jest słabe, tzn. temperatura jest niska, nie­wiele cząstek zdoła wspiąć się na barierę. Gdy temperatura wzrośnie, wzrośnie ich miotanie się i przy sposobności stopień ich nieuporząd­kowania. Będzie się tworzyło więcej małych uporządkowanych układów! Jak na ironię, po­wszechny brak porządku wytwarza tu i tam miejscowy porządek! Oczywiście, jeśli tempe­ratura dalej będzie się podwyższać, w końcu małe uporządkowane układy zostaną rozbite na kawałki. Niemniej istnieje taki zakres nieupo­rządkowania, który nie tylko zezwala, lecz w rzeczy samej popiera tworzenie się miejsco­wego uporządkowania. Temu paradoksowi musi zawdzięczać swe pochodzenie samo życie.

TAJEMNICA

Spójrzmy na przykład na okruch skały, na początku książki potraktowany przez nas jako pocisk. Jest to jeden z niezliczonych otaczają­cych nas okruchów materii. Wiemy, że jest zbudowany z pewnych cząsteczek, stanowiących drobną część niezliczonych rodzajów cząsteczek istniejących w przyrodzie. Wiemy, że cząstecz­ka jest zbudowana z atomów i że jest tylko około stu rodzajów atomów. Wiemy, że atom jest zbudowany z elektronów, protonów i neu­tronów, i sądzimy, że te cząstki z kolei mogą być zbudowane z rzeczywiście elementarnych cząstek zwanych kwarkami lub partonami (lub jak-kto-sobie-życzy). Za każdym wzniesieniem ukazywało się kolejne wyższe wzniesienie. Spa­cer po górach-atomach doprowadził do potęż­nego wzniesienia — kwarku. Czy to już jest wierzchołek? Czy też przed nami wznosi się jeszcze cała góra?