//////

Miesięczne archiwum: Lipiec 2009

TAJEMNICA

Spójrzmy na przykład na okruch skały, na początku książki potraktowany przez nas jako pocisk. Jest to jeden z niezliczonych otaczają­cych nas okruchów materii. Wiemy, że jest zbudowany z pewnych cząsteczek, stanowiących drobną część niezliczonych rodzajów cząsteczek istniejących w przyrodzie. Wiemy, że cząstecz­ka jest zbudowana z atomów i że jest tylko około stu rodzajów atomów. Wiemy, że atom jest zbudowany z elektronów, protonów i neu­tronów, i sądzimy, że te cząstki z kolei mogą być zbudowane z rzeczywiście elementarnych cząstek zwanych kwarkami lub partonami (lub jak-kto-sobie-życzy). Za każdym wzniesieniem ukazywało się kolejne wyższe wzniesienie. Spa­cer po górach-atomach doprowadził do potęż­nego wzniesienia — kwarku. Czy to już jest wierzchołek? Czy też przed nami wznosi się jeszcze cała góra?

WZAJEMNE PRZYCIĄGANIE

Obserwujemy wzajemne przyciąganie się okruchów materii, nazywamy je grawitacją opisujemy to, co się dzieje, w kategoriach ładunku grawitacyjnego, przestrzeni i czasu. Obserwujemy zjawiska elektryczne i magne­tyczne i opisujemy to, co się dzieje, w katego­riach ładunku bezwładnościowego, ładunku elektrycznego, stałej dielektrycznej i oczywiś­cie przestrzeni i czasu. Uświadamiamy sobie, że przestrzeń i czas są nierozerwalnie związane z procesami pomiaru odległości i czasu i wy­bieramy czasoprzestrzenne ramy wyznaczone przez zjawiska elektromagnetyczne za pośred­nictwem prędkości światła. Odkrywamy słabe oddziaływanie — siłę, która powoduje rozpad neutronów, i silne oddziaływanie — siłę, która wiąże protony i neutrony w jądro atomowe. Co dziwniejsze, stwierdzamy, że cząstki ele­mentarne zachowują się tak, jak gdyby miały ograniczoną swobodę lekceważenia klasycznych praw przyczyny i skutku, i opisujemy takie ich zachowanie się w kategariach fal prawdo­podobieństwa i kwantu działania.