//////

Miesięczne archiwum: Maj 2010

RÓŻNE UKŁADY SEKWENCJI

Przy nakazie wyrzucenia samych reszek reszka, która pragnie stać się orłem (jeśli takie pragnienie można sobie wyobrazić), zagraża stanowi jako takiemu, natomiast po­dobnie nastrojona reszka należąca do najbar-j dziej prawdopodobnego stanu rzeczy ma możliwość przekonania jednego z orłów, aby stał i się reszką, i tym samym zaspokojenia swoich I ambicji bez zniszczenia tego stanu. Stan naj­bardziej prawdopodobny jest więc najbardziej trwały, ponieważ jest najmniej uporządkowany. Różne układy sekwencji mogą zawierać równą liczbę orłów i reszek. Różne sposoby | ich uporządkowania są zgodne z określonym stanem. Nasuwa się pokusa przeprowadzenia analogii ze społeczeństwem ludzkim w tym punkcie, lecz bądźmy silni i powstrzymajmy się od tego.

CHARAKTERYSTYCZNE CZYNNIKI

Dwa czynniki charakteryzują więc stan naj­bardziej prawdopodobny. Jednym jest rozkład składników, np. równa liczba reszek i orłów, drugim — stopień nieuporządkowania. Co moż­na przyjąć za miarę nieuporządkowania? Najprościej — liczbę kombinacji najbar­dziej prawdopodobnego rozkładu orłów i re­szek. Oznaczmy tę liczbę przez C. W przypad­ku dwóch rzutów monetą C — 2: najpierw reszka, potem orzeł; najpierw orzeł, potem reszka. W przypadku dziesięciu rzutów monetą okazuje się, że C = 252, tzn. istnieją nie mniej niż 252 kombinacje, które zawierają pięć orłów pięć reszek. W przypadku 1022 rzutów mone­tą C jest liczbą astronomiczną (w przybliżeniu podniesione do potęgi 1022).