//////

Miesięczne archiwum: Sierpień 2012

OLBRZYMIE CIŚNIENIE

Taką siłą jest olbrzymie ciśnienie powstające wewnątrz gwiazdy kur­czącej się pod wpływem działania własnej gra­witacji. Siła ta może wgnieść elektrony w ją­dra i przekształcić gwiazdę w ciało złożone wy­łącznie z neutronów — w gwiazdę neutronową. Jest to obrazowa miara dążności elektronów ku swobodzie. Trzeba ciała wielkości gwiazdy, aby je przytrzymać w jednym miejscu. Ilekroć próbujemy w jakiś sposób zniewolić elektron, czy to przez zmuszenie go do przeby­wania wewnątrz ograniczonej przestrzeni, czy to przez skierowanie jego lotu ku szczelinie, przez którą ma przelecieć, tylekroć upiera się on przy swojej swobodzie działania i wykazuje to w charakterystyczny sposób. Elektron jed­nakże nie ogranicza się do biernych demonstra­cji. Może korzystać ze swej swobody przez na­ruszanie zasad zachowania energii i pędu.

ZNIEWOLENIE ELEKTRONU

Ilekroć próbujemy w jakiś sposób zniewolić elektron, czy to przez zmuszenie go do przeby­wania wewnątrz ograniczonej przestrzeni, czy to przez skierowanie jego lotu ku szczelinie, przez którą ma przelecieć, tylekroć upiera się on przy swojej swobodzie działania i wykazuje to w charakterystyczny sposób. Elektron jed­nakże nie ogranicza się do biernych demonstra­cji. Może korzystać ze swej swobody przez na­ruszanie zasad zachowania energii i pędu.Źródłem każdego promieniowania elektro­magnetycznego jest przyspieszenie lub opóźnia­nie ruchu cząstek naładowanych, głównie elek­tronów. Zanim pojawi się światło, muszą ist­nieć elektrony z nadmiarem energii. Ponieważ energia światła jest skupiona w paczkach zwa­nych fotonami, podstawowym procesem wy­twarzającym światło jest wysłanie fotonu przez elektron.

GDY POJAWI SIĘ FOTON

Gdy tylko pojawi się taki foton, pę­dzi z prędkością światła niosąc ilość energii charakterystyczną dla jego częstotliwości i ilość pędu charakterystyczną dla długości jego fali. Elektron, wyrzuciwszy część energii w postaci fotonu, odskakuje jak działo, które właśnie wystrzeliło pocisk. Wysłanie fotonu przez elek­tron jest opatrzone pieczęcią aprobaty udzie­lonej przez zasady zachowania energii i pędu i w ogóle jest możliwe z punktu widzenia fizy­ki klasycznej pod warunkiem, że elektron ma dość energii kinetycznej i potencjalnej, aby je podjąć, oraz pod warunkiem drugim — że mo­że podołać odrzutowi dzięki oparciu w jądrze atomu.

NAKAZY I ZAKAZY

Jeśli elektron nie ma dość energii lub jeśli nie może podołać odrzutowi, wysłanie fo­tonu nie zachodzi. Tak przedstawia się sytuacja w przypadku swobodnego elektronu: zasady zachowania zakazują mu wysyłania fotonu.Owe nakazy i zakazy mogły zostać akcepto­wane w przypadku cząstki w starym stylu, lecz w przypadku cząstki współczesnej, takiej jak elektron, równałoby się to ograniczeniu jej swobody w stopniu nie dającym się tolerować. Wyobraźmy sobie, że oto ogłoszono następującą rewolucyjną deklaracją: „Jest niezbywalnym prawem każdego swobodnego elektronu wysy­łanie i pochłanianie fotonów” i hasło: „Precz z zasadami zachowania!”.