//////

Miesięczne archiwum: Czerwiec 2013

CIŚNIENIE PROMIENIOWANIA

Odczuwamy to, gdy odbijają się od nas lub na nas gasną, jako wywieraną na nas przez nie siłę; w obu przypadkach jest ona tempem zmiany ich pę­du. Możemy wykorzystać to do mierzenia tem­pa przenoszenia pędu promieniowania przez określenie siły działającej na jednostkę po­wierzchni, czyli ciśnienia wywieranego na po­wierzchnię pochłaniającą. Mówimy wtedy o ciś­nieniu promieniowania. Ciśnienie wywierane przez światło słoneczne (fale świetlne) jest zni­kome, lecz w ogromnych masywnych gwiaz­dach może występować promieniowanie tak in­tensywne, że ciśnienie, jakie wywiera ono na elektrony i protony, z których gwiazda jest zbudowana, staje się główną ostoją przed jej grawitacyjnym skurczeniem się (tzw. kolap­sem grawitacyjnym).

DO OPISU FAL

Do opisu fal można bardzo łatwo zastosować dynamiczne pojęcie pędu i energii, lecz za­uważmy, jak odmienne z punktu widzenia dy­namiki jest zachowanie się fal . Wzrost pędu i energii kinetycznej .cząstki prowadzi zawsze do wzrostu jej prędkości. Wzrost pręd­kości jest bowiem sposobem przyswajania ener­gii przez cząstkę. Jeśli zaś chodzi o falę, jej prędkość nie zmienia się. Prędkość jej jest bo­wiem określona przez właściwości ośrodka, w którym rozchodzi się ta fala. Fala przyswaja energię bez wzrostu prędkości. Wzrasta jej amplituda, prędkość natomiast pozostaje stała.