//////

Miesięczne archiwum: Sierpień 2013

KOMPLEKS PROBLEMÓW

Specyficzny kompleks problemów wyłania się i będzic narastał w związku z drugą wymienioną przez nas dziedziną przemian — tj. społecznym ruchem kulturalno-oświatowym.Ruch społeczno-kulturalny stara się dziś zaspokoić trzy typy potrzeb:  potrzebę oświaty w zakresie ogólnym (niespecjalistycznym, niezawodowym); w grę wchodzą tu często r.           zagadnienia formułowane w sposób odpowiadający za­ interesowaniom ludzi dorosłych, traktowane są jednak w trybie popularyzatorskim; potrzebę autoekspresji — w klubach zaintereso­wań, zespołach amatorskich itp;  potrzebę rozrywki i kontaktów kulturalnych oraz towarzyskich.Na ogół sądzi się, że ruch społeczno-kulturalny ma do odegrania swą zasadniczą rolę w miejscowościach ubogo wyposażonych w inne placówki zdolne do peł­nienia wymienionych powyżej funkcji.

SZCZEGÓLNIE DYNAMICZNIE

Tymczasem roz­wija się on właśnie szczególnie dynamicznie w licz­nych ośrodkach wielkomiejskich. Wynika stąd, iż funk­cją jego jest nie tylko (a może nawet w mniejszym stopniu) zastępowanie innych instytucji, służących kon­taktom z kulturą, ale iż reprezentuje wartości szcze- |   gólne, przede wszystkim hipotetycznie określając, stwarza płaszczyznę kontaktów międzyludzkich podporząd­kowanych wspólnocie. zainteresowań.Na tym miejscu ważne dla nas jest przede wszyst­kim to, co w działalności ruchu społeczno-kulturalnego wiąże się najsilniej z problematyką potrzeb oświato­wych i potrzeb ekspresji — ograniczymy więc dalsze uwagi do tych dwóch pierwszych typów potrzeb.