//////

Miesięczne archiwum: Wrzesień 2013

PROGRAMY ŚRODKÓW MASOWEJ KOMUNIKACJI

Równolegle z ingerencją w programy środków maso­wego komunikowania pojawią się przynajmniej próby przystosowania oświaty do naporu informacyjnego ze strony środków masowych. Choć bowiem znaczenie szkoły pozostanie ogromne, lecz waga informacji do­starczanej przez- środki masowe będzie nadal rosła. Wielorakie i głęboko sięgające splecenie tych dziedzin ze sobą sprawi, że oświatowcy nie pozostaną obojętni na sprawę bogactwa i poziomów informacji masowej — ze względu właśnie na realizację zadań systemu szkol­nego.Wobec rozwoju nowych technik kumulacji, klasyfi­kacji i udostępniania informacji i(mikrokopie z druków, komputeryzacja zasobów, bibliografie, „abstrakty” itp.) wzrośnie znaczenie — w kształceniu szkolnym — ta­kich umiejętności, jak samodzielne wyszukiwanie in­formacji i metodologicznie poprawne jej użycie, trze­ba przewidywać natomiast ograniczenie w szkole prze­kazu samych wiadomości.

KONIECZNE ZMIANY

Zmiany te okażą się tym bar­dziej konieczne, że masowy obieg informacji będzie wzrastać. Zadaniem wysuwającym się więc na poczesne miejsce stanie się takie uzbrajanie intelektualne, które ułatwi wybieranie niezbędnych informacji i zestawia­nie ich w jakimś organicznym porządku. Dla przyszłoś­ci kultury może się to okazać sprawą wagi zupełnie za­sadniczej. Przede wszystkim stworzy nacisk na opracowanie nowych metod nauczania, a także na zintegrowanie nauczania zasadniczego (dzieci i młodzieży) z kształce­niem ciągłym (w instytucjach oświatowych, kultural­nych, zakładach pracy itp.).  W wyniku tych nowych potrzeb i zadań, w okresie objętym naszymi rozważa­niami wzrośnie zapewne świadomość, że skutecznie można przygotowywać do sprostania nowym konflik­towym sytuacjom tylko — poprzednio wspomniany — zintegrowany system oświaty, w którym doniosłe miej­sce przypadnie instytucjom kulturalnym.

WYKORZYSTANIE TELEWIZJI

Można również spodziewać się, że dotychczasowe — dość już długo trwające, ale stale nieśmiałe — próby wykorzystania w naszym kraju telewizji dla celów oświatowych (zarówno typu obecnej Politechniki Tele­wizyjnej lub Telewizyjnego Technikum Rolniczego, jak i telewizyjnych programów szkolnych) przerodzą się w  latach najbliższych w systematyczne kursy telewizyjne, na różnych poziomach. Umożliwi to, między innymi, zwiększenie zasięgu kształcenia na poziomie wyższym (przy wprowadzeniu wszechnic telewizyjnych,  analogicznych np. do brytyjskiego „otwartego uniwersytetu” – ale wykorzystujących też bogate tradycje polsldch wszechnic); ułatwi w szczególności dokształcanie nauczycieli szkół podstawowych i średnich.