//////

Miesięczne archiwum: Listopad 2013

PRĘDKOŚĆ OBROTU ZIEMI

Ponieważ łyż­wiarz przycisnął ramiona do ciała, ich pęd mu­si wzrosnąć, aby nie zmienił się moment pędu. Prędkość obrotu Ziemi wokół osi ciągle się zmniejsza z powodu tarcia wywoływanego przez pływy, których sprawczą przy­czyną jest grawitacyjne przyciąganie Księżyca. Zasada zachowania momentu pędu mówi nam,; że zmniejszanie się ziemskiego momentu pędu musi być równoważone przez zwiększanie się momentu pędu Księżyca w jego ruchu po orbi­cie wokół Ziemi. Księżyc musi oddalać się od nas (efekt ten jednakże jest bardzo mały). Jeśli pęd związany z ruchem po linii prostej nazwie­my pędem liniowym, to możemy sumarycznie stwierdzić, że w dowolnym oddziaływaniu me­chanicznym i całkowity pęd liniowy, i całko­wity moment pędu traktowane oddzielnie po­zostają bez zmiany.

ROZSZERZENIE POJĘCIA

Rozszerzmy teraz nasze pojęcie energii. Już na pierwszy rzut oka jest oczywiste, że energia kinetyczna spadającego ciała się zmienia. Ciało to w czasie upadku przyspiesza ruch i zwiększa energię kinetyczną. Dzieje się tak zgodnie z obowiązującym prawem ciężkości; energia kinetyczna ciała jest wprost proporcjonalna do drogi, którą spadające ciało przebywa. Wzrost energii kinetycznej ciała następuje podczas ruchu w polu grawitacyjnym od jednego punk­tu do drugiego. Jest jednak coś, co się nie zmie­nia. Jest to suma energii kinetycznej i pewnej wielkości, zależnej od położenia w tym polu. Tą wielkością jest charakterystyczna energia związana z każdym punktem pola i znana jako energia potencjalna.