//////

Miesięczne archiwum: Grudzień 2013

POLSKI SYSTEM OŚWIATOWY

Polski system oświatowy, jeśli zechce sprostać no­wej sytuacji, musi dokonać dwóch równoległych zabie­gów: 1) włączyć szeroki obieg informacji w treści i me­tody kształcenia; 2) treści i metody kształcenia uczynić pełnosprawnym elementem ogólnego systemu informa­cji. Wzrost poziomu wykształcenia — w szczególności zaś powszechność wykształcenia na poziomie co najmniej średnim — mieć będzie wielorakie konsekwencje w od­niesieniu do potrzeb związanych z funkcjonowaniem urządzeń kulturalnych.Można przewidzieć (a przede wszystkim trzeba pla­nować) znaczny rozwój tej infrastruktury w najbliż­szym dwudziestoleciu.

PODNOSZENIE POZIOMU WYKSZTAŁCENIA

Podnoszenie poziomu wykształcenia bez równoczes­nego możliwie szybkiego rozbudowywania infrastruk­tury kulturalnej groziłoby natomiast silnymi frustra­cjami, nieżadowoleniem itp. Doniosłość omawianego problemu wynika również z tego, że przemiany zacho­dzące w sferze pracy (nawet przy wprowadzeniu mo­żliwych w naszym ustroju czynników ograniczających procesy alienacji) nie będą następować zapewne w ta­kim tempie i zakresie, by praca w pełni mogła zaspo­kajać potrzeby intelektualne, kulturalne ludzi wy­kształconych na poziomie średnim czy wyższym. Ak­tywność poza sferą pracy, zapewniająca pewną rekom­pensatę dla osób wykonujących czynności poniżej swych możliwości intelektualnych, mieć będzie istotne znaczenie także z punktu widzenia działalności produk­cyjnej.

POWAŻNE ZADANIA

Podsumowując, trzeba stwierdzić, że rozwój ten przyczyni się przede wszystkim, do znacznego liczebne­go wzrostu publiczności kulturalnej. W rezultacie pod­niesienia się poziomu wykształcenia już około roku 1990 większość instytucji kulturalnych będzie zmuszo­na nastawić się na zaspokajanie potrzeb ludzi o wy­kształceniu co najmniej średnim. Znacznym zmianom ulegną przy tym treści, którymi wypełnione zostaną te instytucje. Równocześnie zaś na instytucje kultural­ne spadną poważne zadania oświatowe — konieczność współdziałania z systemem szkolnym w kontynuowa­niu procesu oświatowego po zakończeniu formalnego kształcenia.