//////

Miesięczne archiwum: Styczeń 2014

OCZYWISTE PRZYPUSZCZENIE

Dość oczywiste wydaje się przypuszczenie, że w związ­ku z rosnącą ruchliwością przestrzenną ludzi, a prze­de wszystkim w związku z rozwojem środków maso­wego komunikowania przepływ wzorów pomiędzy po­szczególnymi krajami ulegnie znacznemu ułatwieniu, zanikać będzie partykularyzm, „zaścianek”. Jednym z pozornie szczegółowych, ale w istocie doniosłych za­gadnień, prz^d którymi stanie w związku z tym system oświatowy, będzie takie podniesienie poziomu naucza­nia języków obcych, które by umożliwiało efektywny kontakt szerokich mas społeczeństwa polskiego z in­nymi narodami.

OGÓLNE PROBLEMY

Pojawią się też problemy bardziej ogólne — związa­ne w szczególności z kontaktami międzynarodowymi; przede wszystkim zagadnienie stopnia akceptacji przez nasze społeczeństwo wzorów obcych oraz kształtowania wzorów własnych. Jest to zapewne jeden z najbardziej doniosłych problemów naszej przyszłości narodowej. Po pierwsze, związany jest on z kwestią wyciągnięcia pewnych korzyści — korzyści, polegających na szan­sie uniknięcia błędów, które popełnili inni, ominięcia dróg rozwoju, które — jak się okazało — prowadzą’ na manowce. Po drugie zaś, mamy na myśli problem, któ­ry nazwać wolno socjalistyczną „specyfiką” naszego rozwoju.

UKSZTAŁTOWANIE WŁASNEJ DROGI

Wydaje się bowiem, iż ukształtowanie włas­nej drogi rozwoju społeczno-ekonomicznego nastąpić może, gdy potrafimy zarysować ideały, wzory socjali­styczne jako nie tylko słuszne i cenne, ale atrakcyjne społecznie, zdolne swą atrakcyjnością nie tylko spro­stać wzorom „importowanym”, ale je przewyższyć. W teorii postulat’ ten jest jak najbardziej akceptowany przez nasz system oświatowy. Rozumie się go jednak głównie jako zadanie „propagandowe”, jakó obowiązek polemiki z wzorami uznawanymi za niepożądane. Są­dzimy, że sprawdzalna nieskuteczność tego rodzaju po­stawy wynika z nieuwzględniania konsekwencji „in­formatyzacji” współczesnego świata.