//////

Miesięczne archiwum: Kwiecień 2014

POWAŻNE ZADANIA

Podsumowując, trzeba stwierdzić, że rozwój ten przyczyni się przede wszystkim, do znacznego liczebne­go wzrostu publiczności kulturalnej. W rezultacie pod­niesienia się poziomu wykształcenia już około roku 1990 większość instytucji kulturalnych będzie zmuszo­na nastawić się na zaspokajanie potrzeb ludzi o wy­kształceniu co najmniej średnim. Znacznym zmianom ulegną przy tym treści, którymi wypełnione zostaną te instytucje. Równocześnie zaś na instytucje kultural­ne spadną poważne zadania oświatowe — konieczność współdziałania z systemem szkolnym w kontynuowa­niu procesu oświatowego po zakończeniu formalnego kształcenia.

ZACIŚNIĘCIE POWIĄZAŃ

Przechodząc do problemów kulturalnych w samej oświacie trzeba pamiętać, że w tym zakresie — ściśle zależnym od polityki oświatowej — interesujące są nie tyle przewidywania, co planowanie takich lub in­nych reform i wcielanie ich w życie. Warto jedynie za­znaczyć, iż jeżeli zmiany w programach nauczania pój­dą po wskazanej poprzednio linii odpowiedzialnego i konsekwentnego podejmowania przez szkołę proble­matyki filozoficznej oraz estetycznej, artystycznej — instytucje oświatowe, znacznie lepiej wyposażone w przyszłości, mogą stać się dla twórców kultury atrak­cyjnym terenem aktywności, o publiczności nie gorszej przecież niż publiczność domów kultury. I na tej dro­dze nastąpić więc może w przyszłości zacieśnienie po­wiązań pomiędzy kulturą i oświatą.

PRZEWIDYWANIA

Rezultatem tego byłby między innymi wzrost zna­czenia szkoły jako ośrodka kulturalnego, rozszerzenie i wzbogacenie idei „szkoły środowiskowej”.Jakie przewidywania można sformułować w odnie­sieniu do problematyki oświatowej w kulturze? Naj­bardziej chyba doniosłe przemiany nastąpią w trzech dziedzinach:    w funkcjach środków masowego komunikowania,  w ruchu społeczno-kulturalnym,  w szkolnictwie artystycznym (czy ogólniej: szkol­nictwie dla potrzeb funkcjonowania instytucji kultury)’. Związki między oświatą a środkami masowego ko­munikowania ulegną w najbliższym dwudziestoleciu dalszym głębokim zmianom. W pierwszym rzędzie trzeba wymienić zwiększone wykorzystanie telewizji dla potrzeb kształcenia szkolnego oraz kształcenia do­rosłych.