//////

Miesięczne archiwum: Czerwiec 2014

OGÓLNE PROBLEMY

Pojawią się też problemy bardziej ogólne — związa­ne w szczególności z kontaktami międzynarodowymi; przede wszystkim zagadnienie stopnia akceptacji przez nasze społeczeństwo wzorów obcych oraz kształtowania wzorów własnych. Jest to zapewne jeden z najbardziej doniosłych problemów naszej przyszłości narodowej. Po pierwsze, związany jest on z kwestią wyciągnięcia pewnych korzyści — korzyści, polegających na szan­sie uniknięcia błędów, które popełnili inni, ominięcia dróg rozwoju, które — jak się okazało — prowadzą’ na manowce. Po drugie zaś, mamy na myśli problem, któ­ry nazwać wolno socjalistyczną „specyfiką” naszego rozwoju.

UKSZTAŁTOWANIE WŁASNEJ DROGI

Wydaje się bowiem, iż ukształtowanie włas­nej drogi rozwoju społeczno-ekonomicznego nastąpić może, gdy potrafimy zarysować ideały, wzory socjali­styczne jako nie tylko słuszne i cenne, ale atrakcyjne społecznie, zdolne swą atrakcyjnością nie tylko spro­stać wzorom „importowanym”, ale je przewyższyć. W teorii postulat’ ten jest jak najbardziej akceptowany przez nasz system oświatowy. Rozumie się go jednak głównie jako zadanie „propagandowe”, jakó obowiązek polemiki z wzorami uznawanymi za niepożądane. Są­dzimy, że sprawdzalna nieskuteczność tego rodzaju po­stawy wynika z nieuwzględniania konsekwencji „in­formatyzacji” współczesnego świata.

POLSKI SYSTEM OŚWIATOWY

Polski system oświatowy, jeśli zechce sprostać no­wej sytuacji, musi dokonać dwóch równoległych zabie­gów: 1) włączyć szeroki obieg informacji w treści i me­tody kształcenia; 2) treści i metody kształcenia uczynić pełnosprawnym elementem ogólnego systemu informa­cji. Wzrost poziomu wykształcenia — w szczególności zaś powszechność wykształcenia na poziomie co najmniej średnim — mieć będzie wielorakie konsekwencje w od­niesieniu do potrzeb związanych z funkcjonowaniem urządzeń kulturalnych.Można przewidzieć (a przede wszystkim trzeba pla­nować) znaczny rozwój tej infrastruktury w najbliż­szym dwudziestoleciu.