//////

Miesięczne archiwum: Lipiec 2014

ZNACZNA WIĘKSZOŚĆ

Znaczna bowiem większość owych dzieci może — przy zapewnieniu im właściwych wa­runków rozwoju — stać się pełnowartościowymi człon­kami społeczeństwa, aktywnymi i twórczymi uczestni­kami życia kulturalnego. Poważne konsekwencje kulturowe będą mieć mody­fikacje kierunków kształcenia, zwłaszcza odejście od dotychczasowej dominacji kształcenia zawodowego. Prawdopodobnie w. dziedzinie tej nastąpi zasadnicza zmiana założeń: przede wszystkim zarzucenie koncepcji kształcenia „pracownika” na rzecz kształcenia „obywa­tela”, dla którego praca stanowi jedną z najistotniej­szych funkcji życiowych, związaną przy tym jednak ściśle z innymi funkcjami i działaniami (a nie wyalie­nowaną, traktowaną jako konieczne źródło zarobków).

KIERUNKI KSZTAŁCENIA

Zagadnienie kierunków kształcenia nie sprowadza się do odejścia od „zawodowości” — również w ramach wy­kształcenia ogólnego nacisk kłaść można na takie lub inne aspekty rzeczywistości. Warto rozróżniać trzy pod­stawowe kierunki: matematyczno-fizyczny (w tym: techniczny), humanistyczny, przyrodniczy. Rozwój „kul­tury technicznej” przesądzony będzie przez dalszą komplikację procesu pracy, a także utechnicznianie ży­cia codziennego (od konsekwencji wynikających z roz­woju motoryzacji poczynając).  Trzeba sobie, jednak uświadomić, że kultura matematyczna czy techniczna nie musi być pozbawiona wartości humanistycznych — wręcz przeciwnie, potrafi ona. uczulać na pewne nowe, bardziej skomplikowane formy skojarzeń w sztuce, rozwijać nowe typy wrażliwości.

OBOK KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO

Obok kształcenia ogólnego o przewadze elementów technicznych niezbędna będzie — dla harmonijnego rozwoju kultury narodowej — rehabilitacja kształce­nia humanistycznego (między innymi również wykształ­cenia klasycznego, obok społeczno-ekonomicznego), a także rozwój kształcenia z naciskiem na przyro­doznawstwo (w szczególności kontakt z przyrodą ży­wą), co pozwoli na zbliżenie się do ideału społeczeństwa o  bogatej, wielostronnej kulturze. Realizacja takiego postulatu wymaga zmiany obecnych programów szkol­nych (w szkołach podstawowych i średnich).