//////

Miesięczne archiwum: Grudzień 2014

NIEZBĘDNE KROKI

Niezbędne więc będą kroki zapobiegające temu zjawisku. Najważniejszym z nich zapewne okaże się udoskonalenie procesu kształ­cenia i dokształcania nauczycieli; następnie zaś dosko­nalenie metod nauczania i organizacji procesu naucza­nia, stworzenie warunków i mechanizmów wyrównu­jących szanse oświatowe (z jednej strony rola taka przy­padnie przedszkolom, gdy obejmą ogół dzieci, z dru­giej — np. specjalnemu systemowi zasiłków, stypen­diów).I w tym zakresie nowe rozwiązania mogą po­wstać w wyniku współdziałania polityki oświatowej z polityką kulturalną — prowadzącego między innymi do znacznie śmielszego wyjścia oświaty poza mury i in­stytucje szkolne, także poza okres wieku dziecięcego i młodzieżowego, zyskania poza szkołą sojusznika w po­staci instytucji kulturalnych.

PODNIESIENIE JAKOŚCI NAUCZANIA

Podniesienie jakości nauczania (w tym wprowadzenie nowych jego metod) oraz zacieśnienie współdziałania systemu oświatowego z systemem instytucji kultural­nych jest również warunkiem uporania się z proble­mem dzieci specjalnej troski, problemem, który za­pewne będzie narastał w perspektywie roku 2000. Liczebność tej kategorii w naszym kraju trudna jest do ścisłego ustalenia — zarówno ze względu na nieo­strość kryteriów, jak i niedorozwój diagnostyki (me­dycznej i społecznej). Można spodziewać się, że zagad­nieniu temu poświęci się wiele uwagi w najbliższych latach — i to zarówno ze względów humanitarnych, jak ogólnospołecznych.