//////

Miesięczne archiwum: Czerwiec 2015

PODSTAWA ROZWOJU

Stwierdzając, iż oświata jest podstawą rozwoju kul­turalnego, uwzględniamy dwa typy zależności: bezpo­średni i pośredni. Zależność bezpośrednia rozwoju kul­tury od poziomu oświaty wynika z roli szkolnictwa w takich dziedzinach jak:socjalizacja jednostki — tj. wprowadzanie jej w system norm danego społeczeństwa; szkoła (włącza­jąc w to i przedszkole) odgrywa tu obok rodziny rolę podstawową, procesy socjalizacyjne zaś przesądzają wiele zjawisk z dziedziny kultury; kształtowanie osobowości, postaw, systemów wartości, które, mają zasadnicze znaczenie dla wyborów ; kulturowych; szczególnie w odniesieniu do dzieci i młodzieży szkoła ma w tym zakresie pozycję bardzo po- I ważną (a nieraz i dominującą) w porównaniu z innymi instytucjami;i  oświata przesądza dalej o możliwościach komuni­kowania się, porozumienia z innymi — o zakresie i jakości porozumiewania się.

W RAMACH SYSTEMU

W ramach systemu oświatowego następuje, lub i nie następuje, kształtowanie się potrzeb wyższych czło­wieka (a do nich należą potrzeby kulturalne, które w przeciwieństwie do potrzeb „podstawowych” nie pojawiają się wyłącznie spontanicznie); w okresie szyb­kiego wzrostu poziomu wykształcenia społeczeństwa i w rezultacie tego — znacznych różnic pomiędzy wykształceniem dzieci i rodziców’ rola szkoły w tym za­kresie wzrasta nawet kosztem roli rodziny, kształtowanie wzorów kulturowych oraz stylu ży­cia jednostki w znacznym stopniu następuje w ramach instytucji szkolnych wszelkich szczebli. Zależności pośrednie rozwoju kultury od rozwoju oświaty polegają przede wszystkim na tym, że oświata (jak zresztą i kultura) jest we współczesnych rozwinię­tych społeczeństwach jednym z najbardziej istotnych czynników wzrostu ekonomicznego.

W ZNACZNYM ZAKRESIE

Z kolei poziom roz­woju ekonomicznego warunkuje w znacznym zakresie możliwości rozwoju kulturalnego. Zachodzi tu swego rodzaju sprzężenie zwrotne.Twierdząc następnie, że problematyka kulturowa stanowi doniosły element procesu oświatowego mamy i  na myśli sprawy bardziej szczegółowe: zadania szkol­nictwa w zakresie zagadnień etycznych i estetycznych,   kształtowanie wrażliwości plastycznej, muzycznej, literackiej; przysposabianie do dokonywania wyborów kul­turalnych.Wreszcie zwracając uwagę na występowanie proble­mów oświatowych w sferze działalności kulturalnej wymienić można — z jednej strony— zagadnienia kształcenia twórców (szkolnictwo artystyczne) i działa­czy kulturalnych; z drugiej zaś — wykorzystywanie in­stytucji kulturalnych (np. telewizji, klubów i in.) dla celów ogólnooświatowych.