//////

Miesięczne archiwum: Listopad 2015

WIELE KONCEPCJI

Sprowadzałyby się do umiejętności wybierania odpowiadających zainteresowaniom treści spośród wielu oferowanych, odrzucenia postawy powie­lania ciągle tychLEIE samych wzorów, biernej akceptacji te­go, co najłatwiej dostępne. Terenem kształtowania dys­pozycji do innowacji mogłyby być różne formy dzia­łalności amatorskiej i hobbystycznej. WW wielu postulowanych koncepcjach człowieka nie dość sprawiedliwie ocenia się wartość ekspresji jako au­tentycznego i rozwijającego rodzaju kontaktu ze świa­tem. Ten rodzaj kontaktu zakłada podmiotowy stosu­nek do przeżywanej rzeczywistości, czynne współu­czestnictwo w procesie tworzenia i przetwarzania kul­tury, implikujące postawę , kreacjonistyczną , wobec własnego uczestnictwa w kulturze.

TYP UCZESTNICTWA

Sądzimy, że praw­dopodobne jest ukształtowanie się ekspresyjnego typu uczestnictwa jako typu dominującego, twórczosc zas czy innowacja w szerszym zakresie będzie w dalszym ciągu rodzajem aktywności mało upowszechnionym. Dlatego właśnie ten rodzaj kontaktu z kulturą nale­żałoby przeciwstawiać konsumpcyjności, mówiąc o czło­wieku przyszłości raczej w kategoriach ekspresji niz twórczości.Jednym z najczęściej powtarzanych wymagań wobec współczesnego człowieka jest wymaganie wszechstron­ności. Sądzimy, że jeśli miarą tej wszechstronności ma być pełne opanowanie różnych dziedzin wiedzy i języ­ków kultury, będzie ona także w odległej perspekty­wie dostępna jedynie nielicznym.

MIARA WSZECHSTRONNOŚCI

Miarą wszechstron­ności dostępnej szerszym kręgom społecznym może być rozwinięcie osobowości we wszystkich… wymiarach w sposób proporcjonalny, to znaczy tak, by np. sfera in­telektualna nie przytłaczała emocjonalno-motywacyj- nej, by nie nastąpił przerost aktywności nie kontrolo­wanej z punktu widzenia posiadanej wiedzy i akcepto­wanych wartości. O człowieku wszechstronnie rozwi­niętym można by więc mówić wtedy, gdy osiągnięta zo­stanie równowaga między… wymiarami osobowości i uwewnętrznione minimum wspólnych dla wszystkich, zawartych w nich treści”.  Rozpatrzmy na koniec zarysowujące się przemiany uczestnictwa kulturalnego w szerszym kontekście. Ten szerszy kontekst zadecyduje bowiem o strukturalnych przeobrażeniach uczestnictwa.