//////

Miesięczne archiwum: Wrzesień 2016

PRZEDSTAWIONE KIERUNKI

Przedstawione kierunki przewidywania zmian w kształtowaniu się długości czasu pracy zawodowej w tygodniu określać będą również rozmiary czasu wolnego. Jednak należy pamiętać, że zmniejszenie wy­miaru czasu pracy nie oznacza wprost proporcjonalnego przyrostu czasu uwolnionego, czasu „dyspozycyj­nego”. Badania rozmiarów czasu wolnego w skali makro­ekonomicznej w różnych krajach oraz korelacje ilości czasu wolnego z poziomem dochodu narodowego poka­zują, że wymiar czasu wolnego w przeliczeniu na jed­nego mieszkańca jest tym .większy, im wyższy jest po­ziom dochodu narodowego na jednego mieszkańca oraz im wyższy stopień rozwoju usług.

GOSPODAROWANIE CZASEM

Z punktu widzenia gospodarowania czasem niezbęd­ny jest rozwój dwu zasadniczych grup usług: zwiększających ilość czasu wolnego,    umożliwiających racjonalne wykorzystanie czasu wolnego.Nas interesuje przede wszystkim grupa druga, któ­ra obejmuje całą sferę urządzeń związanych z wyko­rzystaniem czasu wolnego, a więc instytucji i placówek kulturalnych, oświatowych, wypoczynkowo-rekreacyj- nych itp. Umożliwiają one bowiem spożytkowanie cza­su wolnego w skali dnia codziennego, jak też wypo­czynku sobotnio-niedzielnego oraz urlopowego.Przy pięciodniowym tygodniu pracy, nawet jeśli so­bota przeznaczona bywa na zajęcia i obowiązki, nie­dziela staje się dniem wypoczynku częściej aniżeli przy sześciodniowym tygodniu pracy.

PO REFORMIE CZASU PRACY

Jak wynika przy tym z badań przeprowadzanych za granicą w okresie kilku lat po reformie czasu pracy — dominujące formy wy­poczynku w rozszerzonym wymiarze czasu lokalizo­wane są najczęściej w ramach własnego mieszkania (przy współudziale rodziny): przy telewizji, radiu lub książce.W tych krajach socjalistycznych, gdzie skrócono czas pracy, nie zaobserwowano większych zmian frekwen­cji na przedstawieniach teatralnych i widowiskowych.Przedstawienia teatralne, wprowadzone w pierwszym okresie w soboty przed południem, zostały zlikwido­wane z braku zainteresowania ze strony publiczności. Natomiast w soboty cieszyły się powodzeniem imprezy sportowe.

ORGANIZOWANE PRÓBY

Próby organizowania przez zakłady pracy wycieczek nie odnosiły na ogół sukcesów — z wyja­zdów poza miasto korzystała głównie młodzież, w mi­nimalnym stopniu zaś rodziny pracownicze. W skali ogólnospołecznej trzeba wymienić dwa czyn­niki kształtujące uczestnictwo w różnych formach wy­poczynku w czasie wolnym: 1) potrzeby ludności, jej upodobania, 2) poziom rozwoju tej części infrastruktu­ry, która zaspokaja potrzeby w zakresie kultury i wy­poczynku.Z zagadnieniem pierwszym wiąże się kwestia opra­cowania i upowszechniania modelu {bądź modeli) kultu­ry czasu wolnego i pożądanych wzorów spędzania cza­su wolnego, kształtowania nawyków i upodobań.